Article view

Nynorskordboka

verb

Inflection table for this verb
infinitive	present	past	present perfect	imperative
å tutaå tute	tutar	tuta	har tuta	tut!tuta!tute!

Inflection table for the participles of this verb
perfect participle				present participle
masculine / feminine	neuter	definite form	plural	present participle
tuta + noun	tuta + noun	den/det tuta + noun	tuta + noun	tutande

frå lågtysk ‘blåse i horn’, opphavleg lydord, samanheng med tut (; jamfør tyte (

lage lange, høge lydar;
ule (2, hyle (2
Example
- ugla tuta;
- hundane tutar;
- vinden tutar rundt hushjørna
lage (lange) tonar eller lydar med musikkinstrument, signalinstrument eller liknande
Example
- tute i hornet;
- bilisten tutar på syklisten;
- toget tuta da det kom inn på stasjonen
gråte kraftig og intenst;
strigråte;
skrike (2, 2), hyle (2
Example
- eg er så lei meg at eg kunne tute;
- kva tutar du for?

tut og køyr
det å gjere noko hovudstups, utan å tenkje på konsekvensane;
det å gjere noko uplanlagd
andreomgangen var mykje tut og køyr;
når studielånet kom, var det berre tut og køyr
tute med ulvane
gjere som dei ein omgåst
ein må tute med dei ulvane ein er i lag med;
vi får berre tute med ulvane og håpe på det beste
tute øyra fulle
stadig gjenta noko
media tutar øyra fulle på oss om klimakrise;
vi fekk tuta øyra fulle om valet