Bokmålsordboka
anerkjennelse
іменник чоловічий
anerkjenning
іменник чоловічий або жіночий
| рід | однина | множина | ||
|---|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма | |
| чоловічий | en anerkjennelse | anerkjennelsen | anerkjennelser | anerkjennelsene |
| en anerkjenning | anerkjenningen | anerkjenninger | anerkjenningene | |
| жіночий | ei/en anerkjenning | anerkjenninga | ||
Походження
av anerkjenneЗначення та вживання
- det å anerkjenne noe;forståelse, aksept, samtykke (2
Приклад
- anerkjennelse av norsk tegnspråk som eget språk