Nynorskordboka
pådra, pådrage
pådraga
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å pådra | pådrar | pådrog | har pådradd | pådra! |
| har pådratt | ||||
| pådreg | har pådrege | |||
| å pådragaå pådrage | pådrag! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| pådradd + noun | pådradd + noun | den/det pådradde + noun | pådradde + noun | pådragande |
| pådratt + noun | pådratt + noun | den/det pådratte + noun | pådratte + noun | |
| pådregen + noun | pådrege + noun | den/det pådregne + noun | pådregne + noun | |
Set phrases
- pådra segskaffe seg;
måtte finne seg i- pådra seg sjukdom;
- ho pådreg seg ansvar;
- han pådrog seg stor gjeld