Nynorskordboka
ettersøkje, ettersøke
ettersøkja, ettersøka
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å ettersøkaå ettersøke | ettersøker | ettersøkte | har ettersøkt | ettersøk! |
| å ettersøkjaå ettersøkje | ettersøkjer |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| ettersøkt + іменник | ettersøkt + іменник | den/det ettersøkte + іменник | ettersøkte + іменник | ettersøkande |
| ettersøkjande | ||||
Значення та вживання
søkje (1, 2) etter nokon som har kome vekk;
Приклад
- vere ettersøkt av politiet;
- dei ettersøkjer tre personar som har rømt frå fengselet