Artikkelside

Nynorskordboka

substantiv hankjønn

Bøyningstabell for dette substantivet
eintal		fleirtal
ubunden form	bunden form	ubunden form	bunden form
ein støyt	støyten	støytar	støytane

norrønt steytr

det å støyte;
dunk (2, 2), slag (1, 1)
Døme
- få ein støyt i hovudet;
- bilane braka saman i ein ofseleg støyt
- - dolkestøyt
  - kulestøyt
  - samanstøyt
brå smerte og muskelkontraksjon valda av kortvarig elektrisk impuls
Døme
- få støyt når ein skiftar lyspære
brå oppleving av glede, smerte, redsle eller liknande;
stikk (1, 1)
Døme
- kjenne ein støyt av glede;
- det gjekk ein støyt gjennom meg
brå rørsle;
kast (4), rykk, tak
Døme
- brystet heva seg i korte støytar
slurk alkohol;
dram, knert (1)
Døme
- ta seg ein god støyt
skarp eller knapp lyd
Døme
- toget gav ein støyt i fløyta
- - trompetstøyt
øving i vektlyfting;
jamfør rykk (3)
Døme
- greie 90 kg i støyt
liten lêrlapp til bot (4)
- - tåstøyt

gje støyten til
vere utløysande årsak til;
gje startsignal til
setje inn støyten
satse fullt og heilt
han sette inn støyten i andre omgang
stå for ein støyt
tole harde tak eller slag
ta støyten
ta på seg ansvaret for noko eller utsetje seg for noko plagsamt eller vanskeleg
ordføraren måtte ta støyten for den dårlege styringa