Nynorskordboka
støl 1
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein støl | stølen | stølar | stølane |
Opphav
norrønt stǫðull ‘stad der ein mjølkar buskapen’Tyding og bruk
- beiteområde med hus der ein bur og har buskapen om sommaren, særleg på fjellet;
Døme
- liggje på stølen heile sommaren
Faste uttrykk
- til stølstil stølen (1
- dra til støls med buskapen