Nynorskordboka
udugande
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| udugande | udugande | udugande | udugande |
Tyding og bruk
- som ikkje har evner eller innsatsvilje;
Døme
- udugande folk;
- han er udugande til arbeidet
Døme
- bruksrettleiinga var udugande