Nynorskordboka
vegetere
vegetera
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å vegeteraå vegetere | vegeterer | vegeterte | har vegetert | vegeter! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| vegetert + іменник | vegetert + іменник | den/det vegeterte + іменник | vegeterte + іменник | vegeterande |
Походження
av latin vegetare ‘vekkje til liv, gro’Значення та вживання
- om planter: vekse;vere i vekseperiode
- i overført tyding: vere i ein passiv tilstand
Приклад
- vegetere fremfor fjernsynet;
- ho vegeterte nede i ein mørk kjellar
- brukt som adjektiv: dekt med vekstar
Приклад
- vegeterte områder;
- feltet er vegetert med skog