Nynorskordboka
turteldue
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei turteldue | turteldua | turtelduer | turtelduene |
Opphav
gjennom tysk, frå latin turtur etter fuglelyden; jamfør norrønt turturiTyding og bruk
- lita, brunspragla due (1) med raudt bryst og kvit buk;Streptopelia turtur
- i overført tyding: kvar av to i eit par som er særs lykkeleg (ny)forelska
Døme
- leve som to turtelduer;
- turtelduene gjekk hand i hand