Artikkelside

Nynorskordboka

støe 2

substantiv inkjekjønn

Bøyningstabell for dette substantivet
eintal		fleirtal
ubunden form	bunden form	ubunden form	bunden form
eit støe	støet	støe	støa

Opphav

norrønt -stǿði i vindstǿði ‘vindstode’

Tyding og bruk

plass, stad (1, tilhelde
Døme
- eg tok meg støe ved brua;
- ha støet sitt langt frå folk
stode, tilstand;
gjerd, lag