Nynorskordboka
transitt
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein transitt | transitten | transittar | transittane |
Opphav
frå italiensk; av latin transireTyding og bruk
transport av personar eller varer frå eit land til eit anna gjennom eit tredje
Faste uttrykk
- i transittpå ein mellomstasjon eller ei mellomlanding mellom startstad og destinasjon
- vere i transitt på flyplassen i Reykjavik;
- sende noko i transitt gjennom Sverige